หน้าที่หลักของก แผงด้านล่างของลิฟต์ ไม่ได้ถูกตกแต่งแต่มีโครงสร้าง: ให้พื้นผิวติดตั้งที่เรียบและแข็งสำหรับแผงควบคุมห้องโดยสาร สถานีเรียกในล็อบบี้ และจอแสดงสถานะ หากไม่มีแบ็คเพลนที่ระบุอย่างถูกต้อง ส่วนประกอบอินเทอร์เฟซของลิฟต์อาจหย่อน แนวไม่ตรง หรือล้มเหลวในระหว่างการใช้งานที่มีการจราจรหนาแน่น ข้อมูลภาคสนามในอุตสาหกรรมระบุว่ามากกว่า 70 เปอร์เซ็นต์ของการจัดแนวแผงที่มองเห็นไม่ตรงในลิฟต์ที่มีอายุมากกว่า 5 ปี มาจากแผงด้านล่างที่เสื่อมโทรมหรือต่ำกว่าที่ระบุไว้ แทนที่จะเป็นส่วนประกอบอิเล็กทรอนิกส์เอง

แผงด้านล่างที่ออกแบบมาอย่างดีส่งผลโดยตรงต่อความปลอดภัยของผู้โดยสารและระยะเวลาการบำรุงรักษา สำหรับอาคารพาณิชย์ขนาดกลางทั่วไปที่มีป้ายลิฟต์ 10 ตัว การใช้แผงความหนาแน่นต่ำแบบมาตรฐานอาจส่งผลให้แผงโก่งตัวอย่างเห็นได้ชัดหลังจากรอบประตูประมาณ 200,000 รอบ การอัพเกรดเป็นแผงที่มีความหนาแน่นสูงและทนความชื้นช่วยยืดอายุการใช้งานที่เชื่อถือได้เกินกว่าล้านรอบ บทความนี้จะอธิบายข้อกำหนดทางเทคนิค ประเภทของวัสดุ และมาตรฐานการติดตั้งที่กำหนดแผงด้านล่างของลิฟต์ที่ใช้งานได้

หน้าที่สำคัญของแผงด้านล่างของลิฟต์

นอกจากจะเป็นแผ่นรองหลังที่เรียบง่ายแล้ว บอร์ดพื้นหลังยังทำหน้าที่สำคัญสามประการอีกด้วย ประการแรก จะกระจายภาระทางกลของตัวยึดที่ติดอยู่กับผนังเพลาหรือโครงสร้างห้องโดยสารอย่างสม่ำเสมอ ประการที่สอง เป็นตัวกั้นอิเล็กทริกระหว่างวงจรควบคุมแรงดันไฟฟ้าต่ำและโครงสร้างเหล็กของอาคาร ประการที่สาม มีชั้นลดแรงสั่นสะเทือนที่ช่วยลดการส่งผ่านสัญญาณรบกวนจากการคลิกของรีเลย์หรือกลไกของผู้ควบคุมประตู การทดสอบในห้องปฏิบัติการแสดงให้เห็นว่าแป้นคอมโพสิตหนา 12 มม. ที่เหมาะสมสามารถลดความกว้างของแรงสั่นสะเทือนที่ส่งผ่านได้สูงสุดถึง 65% เมื่อเทียบกับการติดตั้งแผงกับคอนกรีตหรือเหล็กโดยตรง .

การทนไฟเป็นอีกคุณสมบัติหนึ่งที่ไม่สามารถต่อรองได้ ในเขตอำนาจศาลส่วนใหญ่ แผงด้านหลังภายในปล่องลิฟต์จะต้องเป็นไปตามมาตรฐานการทนไฟคลาส A หรือ B ตามที่กำหนดโดย ASTM E84 ตัวอย่างเช่น แผงที่มีอัตราการแพร่กระจายของเปลวไฟน้อยกว่า 25 และระดับการพัฒนาของควันน้อยกว่า 450 โดยทั่วไป จำเป็นสำหรับการติดตั้งในท่อระบายอากาศ ข้อมูลการรายงานการปฏิบัติตามกฎระเบียบของอาคารระบุว่า 92% ของความล้มเหลวของกระดานหลังลิฟต์ในระหว่างการตรวจสอบอัคคีภัยเกิดจากการใช้ไม้อัดเอนกประสงค์แทนแผงกันไฟที่ผ่านการรับรอง .

ประเภทของวัสดุและประสิทธิภาพ

การเลือกวัสดุที่เหมาะสมคือการตัดสินใจที่เป็นประโยชน์มากที่สุดเมื่อระบุแป้นหลัง สามประเภทที่พบบ่อยที่สุด ได้แก่ แผ่นใยไม้อัดความหนาแน่นปานกลาง (MDF) ทนไฟ แผ่นอลูมิเนียมคอมโพสิต และแผงไฟเบอร์ซีเมนต์ แต่ละประเภทมีความคลาดเคลื่อนทางกลและสิ่งแวดล้อมที่แตกต่างกัน

แผงอลูมิเนียมคอมโพสิต แม้จะมีราคาแพงกว่าในตอนแรก แต่ก็ให้ความต้านทานต่อความชื้นและความคงตัวของขนาดได้ดีที่สุด สำหรับสภาพแวดล้อมที่มีความชื้นสูง เช่น อาคารริมทะเลหรือสระว่ายน้ำในร่ม แนะนำให้ใช้แผงไฟเบอร์ซีเมนต์แม้จะมีความต้านทานต่อการดัดงอต่ำกว่าก็ตาม เนื่องจากองค์ประกอบแร่ของแผงนั้นทนทานต่อการกัดกร่อนด้วยอากาศเกลือ . ในการศึกษาการก่อสร้างชายฝั่งในปี 2019 พบว่าพนักไฟเบอร์ซีเมนต์ไม่มีการหลุดลอกหลังจากผ่านไป 6 ปี ในขณะที่บอร์ด MFD มาตรฐานจะล้มเหลวใน 18 เดือน

ความหนาและมาตรฐานการติดตั้ง

ความหนาจะกำหนดความต้านทานของแผงต่อแรงดึงที่เกิดจากสกรูยึดโดยตรง สำหรับไมโครโฟนประกาศล็อบบี้ที่รับการใช้งานรายวัน ต้องมีความหนาของแผงด้านล่างอย่างน้อย 12 มม. เพื่อให้ได้ความต้านทานการดึงออกมากกว่า 150 นิวตันต่อการยึด . แผงที่บางกว่า 6 มม. หรือ 9 มม. สามารถใช้ได้เฉพาะกับจอแสดงผลที่ผู้โดยสารไม่เคยสัมผัสเท่านั้น จากการสำรวจภาคสนามในปี 2018 จากบันทึกการให้บริการลิฟต์ 340 รายการ พบว่าบอร์ดที่มีความหนา 9 มม. หรือน้อยกว่านั้นสัมพันธ์กับ 83% ของเหตุการณ์การหลุดรูสกรูที่รายงานทั้งหมด

วิธีการติดตั้งก็แตกต่างกันเช่นกัน การติดตั้งโดยตรงด้วยพุกขยายใช้ได้กับผนังกรงคอนกรีต สำหรับผนังแกนเหล็ก ต้องติดตั้งแผงรองรับไม้อัดด้านหลังแผงด้านล่างของลิฟต์ก่อน แนวปฏิบัติที่ดีที่ได้มาจากคู่มือการติดตั้งคือการรักษาช่องว่างอากาศอย่างน้อย 6 มม. ระหว่างกระดานหลังและผนังเพลาเมื่อมีปัญหาเรื่องความชื้น ช่องว่างนี้จะเพิ่มการทำแห้งแบบพาความร้อนและลดความเสี่ยงของการตั้งอาณานิคมของเชื้อราประมาณ 80% ตามระเบียบการทดสอบความชื้นของ ASHRAE 160 . ใช้ตัวยึดเหล็กชุบสังกะสีหรือสแตนเลสเสมอเพื่อหลีกเลี่ยงการกัดกร่อนของโลหะไฟฟ้าระหว่างโลหะที่ไม่เหมือนกัน

ตัวชี้วัดการบำรุงรักษาและกำหนดการเปลี่ยน

การเปลี่ยนเชิงรุกมีความคุ้มค่ามากกว่าการซ่อมแซมเชิงรับ ข้อมูลการบริการแสดงให้เห็นว่าการเปลี่ยนการ์ดพื้นหลังในระหว่างการบำรุงรักษาเชิงป้องกันตามกำหนดการมีค่าใช้จ่ายน้อยกว่าการเปลี่ยนฉุกเฉินประมาณ 40% ที่ต้องใช้แรงงานที่ไม่ได้กำหนดไว้และการจัดส่งวัสดุอย่างเร่งด่วน สัญญาณต่อไปนี้บ่งชี้ว่าการ์ดหมดอายุการใช้งาน:

• สีที่มองเห็นได้แตกร้าวรอบหัวสกรู บ่งบอกถึงการคืบของการบีบอัด
• ความรู้สึกเป็นรูพรุนเมื่อกดปุ่มโทร (ความโก่งวัดที่ 1.5 มม. ภายใต้ภาระ 20 นิวตัน)
• จุดด่างดำหรือการเรืองแสงบริเวณขอบด้านล่างของแผงเนื่องจากการดูดซับความชื้น
• เสียงคลิกจากแผงควบคุมระหว่างการเร่งความเร็วหรือลดความเร็วของลิฟต์

สำหรับลิฟต์มาตรฐานในอาคารสำนักงาน ระยะเวลาการเปลี่ยนแผงด้านล่างทุก 8 ถึง 10 ปีจะสอดคล้องกับวงจรการปรับปรุงใหม่ที่สำคัญ . อาจจำเป็นต้องเปลี่ยนลิฟต์ขนส่งสาธารณะที่มีผู้คนพลุกพล่านทุก ๆ 4 ถึง 5 ปี การบันทึกวันที่ติดตั้งบอร์ดและประเภทวัสดุบนฉลากที่มองเห็นได้ (แนวทางปฏิบัติทั่วไปในการออกแบบของยุโรปที่สอดคล้องกับ EN 81-20) ช่วยให้การวางแผนการบำรุงรักษาในอนาคตง่ายขึ้นอย่างมาก

ข้อผิดพลาดข้อกำหนดทั่วไป

แม้แต่ผู้รับเหมาที่มีประสบการณ์บางครั้งก็ระบุแผนภูมิด้านล่างตามราคาเพียงอย่างเดียว ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดคือการใช้บอร์ดเกลียวที่ไม่ผ่านการบำบัด (OSB) แทนบอร์ดที่ทนไฟ OSB มีอัตราการแพร่กระจายของเปลวไฟโดยเฉลี่ยที่ 150 ถึง 200 ซึ่งเป็นสามถึงสี่เท่าของค่าสูงสุดที่อนุญาตสำหรับปล่องลิฟต์ นำไปสู่การละเมิดรหัสทันที ข้อผิดพลาดอีกประการหนึ่งคือการเพิกเฉยต่อขีดจำกัดน้ำหนักของโครงสร้างการติดตั้ง แผงไฟเบอร์ซีเมนต์ขนาดใหญ่ขนาด 1.5 ม. x 2 ม. สามารถหนักได้ 40 กก. ขึ้นไป โดยต้องมีการเสริมผนังเพิ่มเติม การคำนวณง่ายๆ ก่อนสั่งซื้อ (น้ำหนักของกระดานบวกน้ำหนักของโคมไฟ) จะช่วยหลีกเลี่ยงการรับน้ำหนักเกินของโครงสร้าง สุดท้ายนี้ การละเว้นเครื่องหมายการจัดตำแหน่งบนกระดานก่อนที่จะเจาะรูยึดคิดเป็นเกือบ 25% ของงานปรับปรุงตามการสำรวจของผู้ติดตั้ง

เพื่อหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดเหล่านี้ โปรดขอเอกสารข้อมูลทางเทคนิครวมทั้งคุณสมบัติทางกลและใบรับรองการทดสอบการทนไฟเสมอ ยืนยันว่าค่าเผื่อความหนาของแผงอยู่ระหว่างบวกหรือลบ 0.5 มม. เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงที่มากขึ้นส่งผลให้ที่นั่งของแผงไม่เท่ากัน จัดลำดับความสำคัญของบอร์ดที่มีขอบปิดผนึกหากสามารถสัมผัสกับความชื้นได้ การปฏิบัติตามหลักเกณฑ์เหล่านี้ทำให้มั่นใจได้ว่าแผงด้านล่างของลิฟต์ยังคงเป็นรากฐานที่มองไม่เห็นแต่เชื่อถือได้สำหรับอินเทอร์เฟซผู้ใช้ตลอดอายุการใช้งานของอุปกรณ์